05-06-11

Een Spitfire op een boot, een meester-metselaar met privé-toilet en een dak om U tegen te zeggen. York, 25-26 mei 2011

Lente !!! en dus tijd om nog eens de plas over te steken  !! Niet op zoek naar de zon en de rijke tuinen van Zuid-Engeland, maar naar het Noorden, the North, zoals de Engelsen het zeggen, de regio vol fabrieken, schapen, onverstaanbare dialecten en regen, véél regen zelfs. Maar ook, zoals de Yorkshiremen, de Texanen van het Verenigd Koninkrijk, zeggen, de regio met het beste bier, het lekkerste eten, de vriendelijkste mensen en de zuiverste lucht.

Er is vanuit onze lage landen maar één goede manier om er naar toe te gaan en dat is met de nachtboot naar Hull, met P&O. De vakantie begint volgens ons al op de boot en wij wierpen ons dan ook onmiddellijk op de real ale, zij het dan in een gebottelde Spitfire versie, stonden in echte Titanic stijl met wapperende haren (en klotsende pint) op het bovendek, aten matig in Langan's Brasserie, het boordrestaurant waar je ontsnapt aan de aanschuivende troepen bejaarden en kids van het self-service deel, keken nog wat naar de maan en sliepen een verstikkende slaap in een vierpersoonskajuit. Om 's morgens wakker te worden op de Humber, de grote rivier naar Hull, en een uurtje raffinaderijen en zware industrie te zien voorbijschuiven (er wordt gewérkt in het noorden!). Een stevig ontbijt bij Langan's, snel van de boot af, door Hull en dan zo snel mogelijk naar York, waar de Minster op ons wachtte.

De Minster, de grote kathedraal van York, gaat terug op een houten kerkje dat hier in 627 nC werd opgetrokken door Edwin van Northumbria toen die zich bekeerde tot het christendom. De Normandiër Thomas van Bayeux begon rond 1080 met de bouw van een kathedraal en in de crypte kan je er nog resten van terug zien. Het huidige gebouw werd echter begonnen in 1220, door aartsbisschop Walter Gray. Tegen 1472, een slordige 250 jaar later dus, was het gebouw af. Ondanks branden in 1829, 1840 en 1984 werd het gebouw sindsdien nog nauwelijks gewijzigd. Wij werden echter verwacht voor een speciale rondleiding.

Je kan, op voorhand en via de website, op sommige dagen Hidden Minster Tours reserveren en J., ons aller reisleider, was erin geslaagd om alles zo te organiseren dat wij op één van die dagen aankwamen. En zo stonden wij al snel in het Chapterhouse, vol ademloze bewondering voor de middeleeuwse glasramen en het prachtige houtwerk, in het gezelschap van twee gedistingueerde heren die ons zouden meenemen naar het Chapterhouse Roof & de Mason's Loft. Ze begonnen met wat bouwgeschiedenis en toonden hoe je kon zien hoe het kapittelhuis eigenlijk achteraf was aangebouwd, zodat buitenmuren binnenmuren werden, en hoe de bouwmeesters dingen hadden aangepast wanneer iets niet zo mooi uitkwam. Dan toonden ze ons de maquette van de koepel en toen we dat concept eindelijk begrepen verdween onze groep in een klein zijdeurtje.

De Mason's Loft is uniek in Engeland en ook in de rest van Europa zijn er zeer weinig goed bewaarde exemplaren. Het is een grote ruimte, hier in een L-vorm boven de grote brede processiegang die naar het kapittelhuis loopt. Het was de plaats waar de meester-metselaar zitting hield, leerlingen opleidde maar ook tekeningen maakte voor de stenen waarmee de kathedraal gebouwd werd. En dat deed hij door middel van iets unieks: een gipsen vloer. Het procede is eigenlijk simpel: er werd een soort plaaster gemengd en uitgestreken op de vloer, die werd aangestampt door kinderen (op enkele plaatsen zie je nog de afdrukken van de kindervoetjes), en bedekt met een donkere laag. Wanneer de meester-metselaar met een scherp voorwerp lijnen trok kwam de witte onderlaag tevoorschijn. Nadien werden er met hout mallen mee gemaakt die dan dienden als voorbeeld voor de steenhouwers. Wanneer de vloer vol getekend was werd er een nieuwe laag gelegd. Je kan hier nog steeds de lijnen en contouren herkennen van de grote stenen van de kerk. De ruimte heeft een open haard en een toilet of garderobe, heel tekenend voor de hoge standing van deze ambachtsman. 

We waren nu al behoorlijk onder de indruk maar het mooiste moest nog komen. We gingen nog wat hoger via een wenteltrap en stonden plots onder het houten staketsel dat het dak van het Chapterhouse vormt, een ongelooflijke meccano van balken die steunt op de muren van het gebouw en waaraan het ronde plafond van de ruimte eronder is opgehangen, zodat wat van in het kapittelhuis het plafond lijkt van een ronde koepel eigenlijk een houten structuur is die aan een achthoekige platform hangt. Het moet waanzinnig ingewikkeld geweest zijn om dit te maken (deels met recuperatiebalken !) en architectuurhistorici flippen hier op de manier waarop de bouwmeester de krachten verdeelde. 

 

DSC02925.JPG

de binnenkant...

DSC02934.JPG

en de buitenkant...

20080201 york minster 4 1449.jpg

en de onderkant

Heel veel tijd schoot er nadien niet meer over voor de Minster zelf, maar wat me het meest bijbleef waren enkele grafmonumenten van behoorlijk streng uitziende Yorkshiremen. Mocht u trouwens in de kerk een joviale zwarte priester zijn wees dan beleefd: het is John Sentamu, de huidige aartsbisschop van York.

DSC02930.JPG

 

 

 

  

18:23 Gepost door Erik De keersmaecker in Reizen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: york, york minster, hull, katehdraal |  Facebook |