18-12-11

Compton Castle, Devon

Wanneer je je reis naar Engeland voorbereidt zijn het meestal de "grote" bezienswaardigheden die eerst worden ingepland, en dat is niet onterecht. Het zijn vaak dagvullende bezoeken waar heel veel te zien is en waarvoor je je tijd moet maken. Maar een taart is een saai stuk deeg als er geen kersen op liggen, en een paar van de meest verrassende bezoeken tijdens al mijn reizen waren aan kleine bezienswaardigheden die door hun ligging, hun geschiedenis of hun uitzicht opvielen. Ze geven een wat realistischer beeld van Engeland, en net daardoor vind ik ze telkenmale weer zéér charmant.

compton.jpg

Compton Castle is daar een mooi voorbeeld van. Eigenlijk is het een grote versterkte woning, geen klassiek kasteel, en gedurende 600 jaar bewoond door dezelfde familie. De bouwgeschiedenis stopt in essentie in de 16de eeuw (en begon 200 jaar daarvoor) omdat de familie later noch de ambitie noch het geld had voor iets prestigieuzer of moderner. Het huis is dan ook het resultaat van twee periodes in de Engelse geschiedenis: de late middeleeuwen waar het het centrum was van een lokaal heerser in een feodaal systeem, en de Elizabethaanse periode, in volle renaissance, toen Engeland voor het eerst begon met zijn overzees avontuur dat zou uitmonden in het British Empire. Zijn bekendste bewoner was Sir Humphrey Gilbert, schurk, avonturier, hoveling en halfbroer van Sir Walter Raleigh (die van de Armada). Zijn afstammelingen bewonen het nog steeds.

De kern van het huis, en het oudste deel ervan, is de hal. Het is grotendeels een reconstructie uit 1952 omdat het originele gebouw al in 1750 vervallen was, maar het is een goede, op de correcte plaats en met de correcte materrialen. Het hele huis zou hierrond gaan groeien, maar je kan vandaag nog heel goed zien hoe het eruitzag voor deze uitbreidingen, met de voorraadkelders, de solar of woonkamer waar de eigenaar sliep (alle andere personeel sliep in de hal zelf), de buttery (boutellerie) waar wijn en bier werden opgeslagen en de pantry (painetterie) waar het brood werd bewaard. In de tweede helft van de 15de eeuw begon het gemeenschapsleven uit de middeleeuwen nog verder af te brokkelen en werd de afstand tussen de eigenaar en het personeel groter. Rond deze tijd werd de kelder, die onder de solar lag, wat verhoogd en via een trap ermee verbonden, en omgedoopt tot Withdrawing Room, zodat de familie ook overdag haar privacy had. De kapel dateert ook uit deze periode en heeft nog een piscina, waar de hostie en de wijn werd bewaard, en werd dus ook echt als dusdanig gebruikt.

 

compton%20(5).jpg

De belangrijkste periode voor het huis was de eerste helft van de zestiende eeuw, in volle regeerperiode van Henry VIII (die van de zes vrouwen). Rond 1520 werden slaapkamers en gastenkamers bijgebouwd (daarvoor sliepen alle bezoekers mét het personeel in de Hal). Rond deze tijd werd het huis ook versterkt en werden de ringmuur en de torens opgetrokken. Het was de tijd van Franse raids op Teignmouth, Plymouth en Fowey, en het moet waarschijnlijk in dit licht gezien worden. De versterkingen waren genoeg om te weerstaan een rondtrekkende plunderaars, en niet aan een professioneel leger met artillerie, maar ze zijn goed bedacht en efficient, en de vijf torens konden elk dekkend vuur geven aan een deel van de ringmuur. Hier stopten in essentie de verbouwingen en latere zouden er alleen nog trappen en deuren verhuizen, maar bleef het grondplan ongewijzigd. Voor specialisten op dit vlak is er nog de Great Kitchen, zeer goed bewaard. Ons grote geluk vandaag is de lange periode van verval die het huis kende. Rond 1750 verlieten de Gilbert's het huis en verhuisden ze naar Sandridge. In 1800 werd het verkocht en het zou een eeuw duren voor er terug een Gilbert voet zette in het huis toen Commander Gilbert, op weg naar de HMS Britannia, in 1904 er voorbijreed en besloot om het terug te kopen. Hij was toen nog een kadet, en zou daar 26 jaar over doen. Hij startte een uitgebreid en duur restauratieprogramma. In 1951 schonk hij het aan de National Trust, samen met een deel van de omliggende landerijen, en op voorwaarde dat zijn familie er kon blijven wonen. De Trust werkte de restoratie verder af en ook vandaag blijft het een familiewoning.

Dit bijzonder romantische kasteel kan van 4 april tot 31 oktober worden bezocht op dinsdag, woensdag en donderdag van 10;30 tot 5 (openingsuren voor 2012), en op de vier Bank Holiday Mondays. Er ligt een prachtige rozentuin maar veel van de kamers zijn privé en het zijn vooral de gemeenschappelijke vertrekken di je kan bezoeken. Ik was er gek op omdat het zo menselijk is en omdat er zo weinig huizen uit deze periode zo goed bewaard zijn. Op een sombere dag is het een beetje gloomy, op een zonnige zeer romantisch.

Over Sir Humphrey Gilbert, zijn bekendste eigenaar, vertel ik volgende keer meer.  

 

10:17 Gepost door Erik De keersmaecker in Reizen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: uk, england, devon, national trust |  Facebook |

03-09-11

Stonemanor: The British Store

Voor de gemiddelde anglofiel is het een hard leven in België. Af en toe besluipt je wel eens de zin in een full english, een pint of real ale of een meat pie, en dan moet je dat verdraaide kanaal over, altijd wat gecompliceerd, tijdrovend en toch ook wel wat kostelijk. Maar er is een plaats waar de ware liefhebber tijdelijk tot rust komt, en deze plaats ligt in Everberg, tussen Leuven en Brussel, en vlakbij de afrit Sterrebeek.

In 1982 begon Roger George met de invoer van Engelse etenswaren in België. Hij mikte vooral op de groeiende groep Engelse expats die voor de Europese Gemeenschap werkten, maar al van in het begin wou Roger ook de Belgen zelf laten kennismaken met Britse producten. Vandaag is Stonemanor een uit de kluiten gewassen supermarkt geworden, met een filiaal in Waterloo, en een bedevaartsoord voor al wie gek is op haggis, Stinking Bishop kaas, Spitfire bier, Bovril, cornish pasties en Xmas Crackers. Wie allen maar in Engeland goed slaapt kan er zelfs terecht voor de echte Engelse bedden.

Ik ga er vooral naartoe voor de collectie real ale en de uitgebreide kaastoog (de Britten maken een hele reeks mooie en soms erg aparte kazen), maar een paar weken voor Kerstmis vindt u mij ook op de bovenste verdieping bij de kerstversiering en vooral bij de uitgebreide keuze aan Xmas Crackers, een Britse traditie die nu ook bij mij thuis er eentje is geworden. Af en toe waag ik me zelfs aan een Engels ontbijt, gewoon omdat ze hier de juiste worstjes, het juiste spek en de echte Engelse black pudding hebben. Voor vrienden koop ik er bovril of echte Indische chai, en af en toe belandt een sausage roll of een cornish pastie op mijn eettafel (baked fresh every day!).

Kortom, voor wie last heeft van heimwee, één adres: Stonemanor, Steenhofstraat 28, 3078 Everberg. De winkel is het gemakkelijkst te bereiken via de mooie Prinsendreef die naast het kasteel van De Merode's loopt. Het personeel spreekt ook Nederlands, maar u bent een sissie indien u dat doet...

De winkel heeft themadagen zoals American of Canadian Thanksgiving (diepgevroren kalkoenen), Burns Night (haggis) of Guy Fawkes Night (sparklers), en dit jaar op zaterdag 10 september, de Action Aid Book Sale, een tweedehandsverkoop van Engelstalige boeken op de parking. Bij regen verhuist dit evenement naar het volgende weekend. En om u als anglofiel helemaal happy te maken: binnen kort openen ze een teashop waar je ook een echte cream tea, een ploughmans lunch en een pint of real ale kan krijgen. Volg de website

stonemanor.jpg

 

 

10:00 Gepost door Erik De keersmaecker in Reizen, Shopping | Permalink | Commentaren (0) | Tags: uk, engeland, british food, real ale, stonemanor |  Facebook |