11-09-11

Red Lion, Stodmarsh

Op een goeie 10 minuten van Canterbury ligt het dorpje Stodmarsh, 60 zielen groot, en de eigenaar van een bevallig klein dorspkerkje en een knoert van een natuurreservaat, het Stodmarsh Nature Reserve, een moerassig natuurgebied waar het leuk wandelen is (http://www.kent.gov.uk/leisure_and_culture/countryside_an...).

De reden waarom wij naar dit dorp komen ligt aan het vertrekpunt van die wandeling: de Red Lion, één van de leukste pubs van Zuid-Engeland, en het eigendom van één van de leukste landlords die ik ken.

Red-Lion-Stodmarsh1.jpg

Er lag hier al een pub in 1425, maar het huidige gebouw dateert uit 1720 toen het na een brand werd heropgebouwd. Het ligt in het centrum van Stodmarsh, op een kleine 100m van de kerk, in een kleine maar mooie tuin, waar kippen en eenden rondscharrellen, en waar je op de occasionele auto of lachsalvo uit de pub niks hoort buiten het ruisen van de bomen. Binnenin zit één van de mooiste pub-interieurs van Kent, met kamertjes rond een grote centrale toog, waarachter "tip-top" landlord Robert Whigham iedereen op zijn allerhartelijkst verwelkomt. Er is in de hele pub op kast of toog of muur geen centimeter meer vrij, zo is alles volgestouwd met volle en lege flessen wijn, memorabilia, antiek en prullaria, en dit alles maakt het een ongelooflijk gezellige plaats, zowel in zomer als winter. Het is het enige toilet dat ik ooit heb gezien waarvan de deur werd gesloten door een trompet...

De keuken is één van de betere van Kent, met een groot respect voor alles wat van hier is, met crab apples van de eigen boerderij, groenten uit tuintjes en serres uit het dorp, producten van lokale boerderijtjes, paddestoelen uit het bos en vlees dat gewoonlijk van vee komt uit een straal van vijf kilometer rond de pub. Daarbij komt een chef die zijn vak én zijn producten kent, en ik heb er dus al zeer vaak geweldig lekker gegeten (de voorlopige topper was een zuiglam uit het moerasland aan zee, ongelooflijk van smaak). De wijnkaart is beperkt maar goed, en het bier is op dronk, met meestal twee real ales die nog getapt worden uit vaatjes die achter de toog staan, met omgekeerde hoge hoeden op de grond om de overloop op te vangen. De pub verkoopt ook verse eieren, eigengemaakte chutney en af en toe zelfs hooi, en ze is zeer nauw verbonden met het platteland (kijk maar eens naar het plafond dat bedekt is met hopranken). In het weekend wordt in de tuin nog Bat & Trap gespeeld, een voorganger van cricket, waarvan de regels teruggaan tot de 14de eeuw, en dat toen zelfs een tijdje verboden werd omdat de koning liever had dat de mannen zich bekwaamden in het handboogschieten.

Robert Whigham is een licht excentrieke maar zeer innemende persoonlijkheid die iedereen even warm verwelkomt en die de kunst verstaat om mensen zich te doen thuisvoelen. Hij is een volle neef van Margaret, de inmiddels overleden Hertogin van Argyll, een fantastisch man, altijd even vrolijk (en gewoonlijk licht tipsy), een beetje rebels maar zeer vriendelijk. Het is onmogelijk om hier buiten te gaan met een slecht humeur...

redlion.jpg

De pub heeft ook een paar slaapkamers, mooi en gezellig ingericht, en eveneens met veel persoonlijkheid, en het feit dat er maar één badkamer is met een zeer traag vullend bad mag geen probleem zijn, het ontbijt komt er toch pas tegen een uur of tien aan (tenzij je het vroeger wil, maar dan is het niet warm).  Bij één van de gelegenheden dat ik er sliep en absoluut dat warme ontbijt wou vroeg Robert me om bij het opstaan de kat buiten te laten en het kippenhok te openen. Mijn beloning waren zo ongeveer de beste lamsgehaktballetjes die ik ooit had.

Soms mag je schrijven over iets waarvan je zelf weet dat het geen eeuwigheid meer zal duren voor het verdwijnt, en dan is het mijn bedoeling om nog snel zo veel mogelijk mensen nog te laten mee genieten. Robert sukkelt met zijn gezondheid en het is een feit dat het karakter van deze pub heel sterk vasthangt aan het karakter van zijn baasje, maar ik hoop uit de rond van mijn hart dat ik er nog zolang mogelijk kan blijven langsgaan, hopend op de "tip-top!" en de "Excellent Choice !" van Robert, mijn favoriete publican.  

09:40 Gepost door Erik De keersmaecker in Reizen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: canterbury, red lion, pub, good food, restaurants |  Facebook |