16-11-11

Off the Beaten Track: de Shipwrights Arms in Oare

Bij het gebruik van de Good Pub Guide is er één ding dat je snel leert: als ze de woordjes "off the beaten track", "rather hard to find" of "the single signpost is hidden behind..."gebruiken dan weet je dat je hard zal mogen zoeken maar ook dat de beloning groot zal zijn. De mooiste pareltjes van pubs liggen vaak op zeer afgelegen plaatsen, in het midden van een steevast zeer mooi nergens.

De Shipwrights Arms, bij Faversham in Kent, is geen uitzondering. De pub ligt op de zuidelijke oever van Oare Creek, ten oosten van het dorp Oare. Er zijn twee manieren om er te geraken: ofwel rijd je komende van Faversham de weg naar Oare op om dan tegenover Dovington School een kleinere weg in te draaien die naar de pub loopt, ofwel kom je van de A2 via de B2045 naar Oare, rijd je het dorp in, draait dan rechtsaf naar Faversham en dan linksaf Ham Road in, ook hier recht tegenover die school. Dan rijd je een vijftal minuten door vlakke polders met schapen, op een erg smalle weg, tot je aan een vervallen uitziende scheepswerf komt. De pub ligt op het uiteinde van de werf. Ze heeft nog de klassieke openingsuren (11-3, 6-11, en op zondag 12-3 en 6-10u30).

Over het gebouw valt aan de buitenkant eigenlijk niet veel te zeggen: witgeschilderde houten planken, achteraan een kleine beer garden met zicht op de kreek, maar binnenin is ze zeer gezellig, met open haarden, een stoof, een rommelige mengeling van tafeltjes en stoelen, boeken om te lezen en een toog met drie grote houten vaten waaruit de guest ales van de week komen. De keuken is traditioneel, met klassiekers als liver & bacon, cumberland sausage, sausage and mash of ploughman's en af en toe een erg lekkere fish pie, maar ze is lekker en stevig. Er komen veel wandelaars langs (als je op zondag hier wat te vroeg bent, stap dan de polders in voor een wandeling langs de kreek!),en de pub is dan ook zeer vriendelijk voor honden (iets minder voor kinderen, die in het bargedeelte niet welkom zijn). 

De real ales in de pub zijn van Goachers, Whitstable of Hopdaemon (favoriet!) of van andere brouwers uit de buurt, met een drietal op houten vat, nog heel klassiek achter de barman gestapeld en getapt met niks meer dan zwaartekracht: kraantje open, glas eronder en klaar, voor mij nog steeds de perfecte manier om een Engels bier te tappen.

Voor ons was dit altijd al een melancholische pint. Aan de ene kant is het heerlijk om hier in een lentezonnetje te zitten met een volle maag en een vol glas terwijl je uitkijkt over de kreek en de polders, langs de andere kant was dit vaak onze laatste halte voor we terugreden, en het vooruitzicht van de rit terug en de ferry naar Frankrijk maakte die laatste pint vaak bitterzoet. 

 

shipwrightsarms.jpg

Niet mijn foto, helaas, wel afkomstig van de voor real ale lovers nogal leuke site www.pubsandbeer.co.uk

 

Indien je in of rond de pub plots wordt overvallen door de stank van verrotting panikeer dan niet. Er is niks fout met de keuken of het sanitair, u bent alleen maar getuige van een paranormaal verschijnsel. Lang, lang geleden, op een kerstavond met veel sneeuw, had de landlord net zijn laatste klanten aan de deur gezet toen hij boven het gehuil van de wind uit gebonk op de deur hoorde. Denkende dat het één van zijn net aan de deur gezette klanten was wiens dorst nog niet over was, besloot hij het eerst te negeren, maar toen het lawaai bleef duren opende hij de raam en riep de nauwelijks te onderscheiden figuur toe dat hij voor man noch duivel de deur opendeed. Terwijl hij in slaap viel stierf het lawaai langzaam uit, en tevreden dat hij die onwelkome "plakker" had weggejaagd gleed hij terug weg naar dromenland. 

De volgende morgen vonden de waard en zijn vrouw het met sneeuw bedekte lijk van een matroos die vlakbij schipbreuk had geleden. Hij was helemaal doorweekt en verkleumd naar de pub gestrompeld om hulp te zoeken, uiteindelijk in elkaar gezakt aan de voordeur en daar doodgevroren. Zijn geest dwaalt nog steeds rond de pub, met een sterke lijkgeur als herkenningsteken. Schol !

 

 

08:18 Gepost door Erik De keersmaecker in Reizen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pubs, engeland, kent, faversham, ghosts, real ale |  Facebook |

03-09-11

Stonemanor: The British Store

Voor de gemiddelde anglofiel is het een hard leven in België. Af en toe besluipt je wel eens de zin in een full english, een pint of real ale of een meat pie, en dan moet je dat verdraaide kanaal over, altijd wat gecompliceerd, tijdrovend en toch ook wel wat kostelijk. Maar er is een plaats waar de ware liefhebber tijdelijk tot rust komt, en deze plaats ligt in Everberg, tussen Leuven en Brussel, en vlakbij de afrit Sterrebeek.

In 1982 begon Roger George met de invoer van Engelse etenswaren in België. Hij mikte vooral op de groeiende groep Engelse expats die voor de Europese Gemeenschap werkten, maar al van in het begin wou Roger ook de Belgen zelf laten kennismaken met Britse producten. Vandaag is Stonemanor een uit de kluiten gewassen supermarkt geworden, met een filiaal in Waterloo, en een bedevaartsoord voor al wie gek is op haggis, Stinking Bishop kaas, Spitfire bier, Bovril, cornish pasties en Xmas Crackers. Wie allen maar in Engeland goed slaapt kan er zelfs terecht voor de echte Engelse bedden.

Ik ga er vooral naartoe voor de collectie real ale en de uitgebreide kaastoog (de Britten maken een hele reeks mooie en soms erg aparte kazen), maar een paar weken voor Kerstmis vindt u mij ook op de bovenste verdieping bij de kerstversiering en vooral bij de uitgebreide keuze aan Xmas Crackers, een Britse traditie die nu ook bij mij thuis er eentje is geworden. Af en toe waag ik me zelfs aan een Engels ontbijt, gewoon omdat ze hier de juiste worstjes, het juiste spek en de echte Engelse black pudding hebben. Voor vrienden koop ik er bovril of echte Indische chai, en af en toe belandt een sausage roll of een cornish pastie op mijn eettafel (baked fresh every day!).

Kortom, voor wie last heeft van heimwee, één adres: Stonemanor, Steenhofstraat 28, 3078 Everberg. De winkel is het gemakkelijkst te bereiken via de mooie Prinsendreef die naast het kasteel van De Merode's loopt. Het personeel spreekt ook Nederlands, maar u bent een sissie indien u dat doet...

De winkel heeft themadagen zoals American of Canadian Thanksgiving (diepgevroren kalkoenen), Burns Night (haggis) of Guy Fawkes Night (sparklers), en dit jaar op zaterdag 10 september, de Action Aid Book Sale, een tweedehandsverkoop van Engelstalige boeken op de parking. Bij regen verhuist dit evenement naar het volgende weekend. En om u als anglofiel helemaal happy te maken: binnen kort openen ze een teashop waar je ook een echte cream tea, een ploughmans lunch en een pint of real ale kan krijgen. Volg de website

stonemanor.jpg

 

 

10:00 Gepost door Erik De keersmaecker in Reizen, Shopping | Permalink | Commentaren (0) | Tags: uk, engeland, british food, real ale, stonemanor |  Facebook |

23-08-11

Real Ale, Gravity and Black Sheep. York, 28 mei 2011.

Het kleine stadje Masham heeft niet één maar twéé brouwerijen, en daar kon dit gezelschap moeilijk aan voorbijrijden. Om geen twee keer hetzelfde verhaal te horen besloten wij om in de eerste de rondleiding te volgen en vervolgens in beiden te proeven en de shop onveilig te maken. Onze keuze voor de rondleiding viel op de oudste van de twee, Theakston's.

DSC03048.JPG

In deze gebouwen wordt bier gebrouwen sinds 1872, en dit is hier een uniek gebeuren omdat het vanaf het begin met de hulp van zwaartekracht gebeurde. Dit vermeed het gebruik van pompen die veel agressiever omgingen met het brouwsel en dat moet je kunnen proeven (bij wijn is dat zeker zo, geen idee dat het ook bij bier zo zat). Ik vond vooral het principe van one man, one brew fantastisch. Gewoon al het idee dat zo'n brouwer bovenaan in die toren start en op het einde van de dag beneden zijn brouwsel op vat steekt vind ik bijzonder romantisch en heel ver weg van de geïndustrialiseerde grote brouwerijen. De Old Peculier, de trots van de brouwerij, wordft trouwens nog steeds op kleine houten kegs gestoken. Dit bier wordt gebrouwd sinds 1890 en is één van de beste real ales van Engeland. Het wordt ook verkocht op fles maar is dan gefilterd en gepasteuriseerd, en smaakt toch niet helemaal hetzelfde meer. 

 

DSC03049.JPG

Geproefd...

DSC03050.JPG

en goed bevonden...

Je kan nu eenmaal geen brouwerij bezoeken zonder te proeven, en dat kan je uiteraard uitgebreid doen in de lokale brouwerijpub. Wij lieten ons hier ook voor de eerste keer gaan in de shop, en dankzij een opmerkzaam medereiziger heb ik mijn strandvakantie doorgebracht op een Old Peculier strandhanddoek, waarvoor mijn eeuwige dank.

Wat Masham voor de bierliefhebber echter zo speciaal maakt is dat er niet één maar twéé fantastische brouwerijen zijn. En terwijl Theakston de traditie vertegenwoordigd, is zijn tegenhanger meer het enfant terrible van de familie, kortom het Black Sheep  

In 1984 werd de originele Theakston brouwerij verkocht aan Scottisch & Newcastle, een grote Engelse brouwgroep, vergelijkbaar met Inbev. De jonge Paul Theakston was het daar helemaal niet mee eens, graaide zijn spaarcenten bijeen en trok een paar kilometer verder een andere, nieuwe brouwerij op, die hij noemde naar zichzelf, het zwarte schaap van de familie. Hij deed dat met veel humor én succes en in 2003 kreeg ook de rest van de familie de kans om Theakston terug te kopen, wat ze ook deden, grotendeels geinspireerd door het succes van Paul. De twee kwamen echter niet meer samen en sindsdien heerst er een plezierige vorm van concurrentie in het dorp. 

Black Sheep brouwt uitstekend bier (geregeld te vinden bij Stonemanor in Everberg bij Brussel) maar is het bekendst voor zijn zeer leuke màààà...rketing, waaraan ook de drinkers van Black Sheep enthousiast deelnemen, zoals onderstaand filmpje toont. Alleen Engelsen zijn naar mijn mening trouwens in staat tot dit soort prachtige onzin...

De brouwerij zelf hebben we niet meer bezocht, maar de shop en de pub uiteraard wel. Alhoewel geplunderd misschien een betere uitdrukking is dan bezocht...de brouwerij heeft een erg leuke collectie T-shirts, sweaters etc en de pub heeft een paar alleen hier te proeven bieren, waaronder de Imperial Russian Stout, met 8,5% alcohol één van de stevigste real ales van Engeland (wij deelden een pint met z'n vieren, uit medelijden met onze chauffeur en onze nu toch wat overbelaste blazen, nieren en levers). Dit grootse bier, een porter of een donker winterbier, werd gemaakt om een oude traditie terug in het leven te roepen. Ooit werd het gebrouwen voor de Russische markt en naar men zegt was ondermeer Katharina de Grote gek op deze stijl. Een vatje van dit bier is deze zomer met een zeilschip naar St-Petersburg gebracht, met stops in Denemarken, Zweden en Finland, ter herinnering aan de schippers die vroeger door de Baltische Zee voeren om Engelse porter naar het Rusland van de tsaren te brengen.

Wij waren ondertussen weer heel blij dat we met een Renault Espace reden. De foto onderaan verklaart waarom en soms leek het op een mannelijke versie van de shopping fever van Sex in The City. Beer in the Village, eerder, maar met evenveel zakken.  

 

DSC03054.JPG

 

06:48 Gepost door Erik De keersmaecker in Reizen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: real ale, bier, zwart schaap, yorkshire, brouwerijbezoek |  Facebook |