14-08-11

Een Blauwe Leeuw met Leuvense connecties: de Blue Lion in East Witton. York, 28 mei 2011.

Al een paar dagen had onze organisator het erover dat het toch wel wreed spijtig was dat er geen plaats meer was in de herberg waar we nu naartoe reden. En alhoewel wij die nacht in een ook zeer mooi hotel zouden doorbrengen, moesten wij toegeven dat hij gelijk had, en hadden we onmiddellijk een zeer goede reden om ooit nog eens terug te komen. 

De Blue Lion in East Witton, in de Wensleydale vallei, is één van de mooiste pubs die ik ken, en een pracht van een voorbeeld van wat ondertussen tot mijn favorieten behoort: de grote Engelse Inn of herberg. Ik vind het soms moeilijk om te omschrijven wat er nu zo speciaal aan zo'n plaats is maar ik denk dat het die wonderlijke mengeling is van kwaliteit (die ook in het grootste internationale hotel niet zou misstaan) met een zeer plattelandse, lokale down-to-earth benadering. Het publiek is altijd heel gemengd: van rijk tot arm, van toerist tot local en van jong tot oud. Het eten is er goed tot zéér goed, maar nooit krijg je de indruk dat je in een sterrenrestaurant zit, wél in een herberg, en je kan er blijven slapen, en dat was vroeger toch één van de hoofdopdrachten van zo'n plaats: het "herbergen" van reizigers. De Blue Lion blinkt in al die zaken uit.

 

bluelion.jpg

Wij kregen een hele mooie tafel toebedeeld (die rechts achteraan in de hoek) in een achterzaal en bestelden onmiddellijk onze real ale, waarbij er zowel van Black Sheep als Theakstons, de twee rivaliserende lokale brouwerijen, bieren on handpump beschikbaar waren. De wijnkaart was eerder beknopt maar evenwichtig en wij bestelden een Fleurie Vieilles Vignes 2008 van Potel-Aviron, een Beaujolais dus, waarvan we verwachtten dat hij wel bij de plattelandskeuken zou passen (en dat deed hij). In de nu volle pub heerste een drukke maar beschaafde ambiance, met zowel toeristen als locals en met zowel mensen die echt kwamen voor een volledige maaltijd als mensen die binnensprongen voor een snelle pint of bitter. Wij gingen uiteraard weer voor de full monty. Zelfs vandaag nog vind ik het moeilijk om te zeggen waar ik nu het lekkerst gegeten heb: in de Star Inn, met zijn sterrenkeuken-aanpassing van traditionals of hier, waar de traditionals puur en onveranderd worden geserveerd, maar dan van een ongelooflijke hoge kwaliteit.

 

DSC03038.JPG

Mijn Duck Liver Parfait was de beste die ik ooit in mijn leven heb gegeten, mijn Crispy Belly Pork, Gloucester Old Spot Sausage and Fried Black Pudding with honey and apple sauce was weliswaar een regelrechte 9/11 op mijn cholesterol maar ook onwaarschijnlijk lekker. De foto hierboven doet het gerecht onrecht aan maar geeft wel een idee. Buiten zat een groep jonge Engelsen met honden, Burberry jassen en hoge gummilaarzen, en alhoewel niet bepaald representatief voor "de Engelse jeugd" vond ik het een aardig zicht, en bleef het me ook opvallen hoe die lokale herbergen de verschillen tussen leeftijden en rangen en standen schijnen op te lossen.

Lichtelijk overladen vertrokken wij nu naar twee plaatsen waar we al een tijdje naar uitkeken, maar één raadseltje moest nog worden opgelost: waarom was die leeuw nu blauw ? 

louvain2.gif

De Blue Lion was in de 12de eeuw het wapen van Robert the Bruce, Lord of Skelton, en zou het wapenschild van de Lords of Skelton blijven. De blauwe leeuw is afkomstig van het wapen van Jocelyn van Leuven, de zoon van Godfried, graaf van Leuven en hertog van Brabant, die in het midden van de 12de eeuw zijn zuster Adeliza volgde toen ze huwde met Henry I, en die als broer van de koningin zo'n goede partij was dat hij kon trouwen met één van de erfgenamen van de Percy's, één van de rijkste families van het Noorden. Hun afstammeling, de Duke of Northumberland, draagt die leeuw nog altijd in één van de kwartieren van zijn wapenschild, en de familie verwijst daarvoor nog steeds naar Jocelyn van Leuven. Een latere Robert the Bruce was van 1306 tot 1329 koning van Schotland.

Dus meteen wist ik waarom we ons hier zo thuis voelden...

09:06 Gepost door Erik De keersmaecker in Reizen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: york, wensleydale, blue lion, louvain, pub, good pub guide, pork belly |  Facebook |

07-05-11

The Good Pub Guide

Wie op vakantie gaat naar Engeland moet eigenlijk maar twee dingen kopen om verzekerd te zijn van een leuke vakantie: een Goldeneye kaart van de regio en de meest recente Good Pub Guide.

De Good Pub Guide, een verschijnsel waar wij Vlamingen trouwens zéér jaloers op zouden moeten zijn, is een werk dat al sinds 1983 verschijnt en dat, gegroepeerd per county, de allerbeste pubs opsomt. Daarbij vermeld het een aantal nuttige gegevens zoals openingsuren en of kinderen al dan niet welkom zijn, maar geeft het ook van elke pub een korte beschrijving: de atmosfeer, het eten, de kwaliteit van het bier en de wijn, en soms ook een beetje geschiedenis. Hij verleent awards aan pubs die uitblinken op een bepaald vlak (keuken, overnachting, wijnkaart, de kwaliteit, het aanbod en de prijs van het bier of de prijzen in het algemeen), en geeft aan uitzonderlijke pubs een ster, soms zelfs twee. Die pubs zijn zo goed dat ze eigenlijk een toeristische bestemming op zichzelf kunnen zijn. Handige kaartjes duiden aan waar ze liggen (wij pikken er al jaren streken uit waar er véél liggen).

Press_medium.jpg

Ik kocht mijn eerste exemplaar in 1991, ga elk jaar een paar keer naar Engeland, en heb dankzij de Good Pub Guide nog nooit niet goed gegeten. Altijd was de keuken goed tot uitzonderlijk goed, het bier schitterend, en vooral de ligging of het interieur opmerkelijk. De gids heeft mij op plaatsjes gebracht waar je als gewone toerist niet komt (als de gids iets vermeld als slightly difficult to find kan je er van op aan dat zelfs een gps het noorden kwijt raakt), en in veel gevallen waren het echte pareltjes, op ongelooflijk charmante of indrukwekkende plaatsen.

De gids wordt samengesteld door zijn bezoekers, momenteel een 2000 vaste correspondenten, die melden wanneer een pub uitzonderlijk goed is (of juist niet meer). Een vast team doet dan één of meerdere anonieme inspecties en schrijft een tekst voor de gids. Alle pubs die nét niet goed genoeg waren komen terecht in de Lucky Dips sectie.

Engelse pubs kunnen schitterend zijn en ze kunnen verschrikkelijk zijn, en aan de buitenkant zie je het vaak niet (vermijd echter altijd bordjes als coaches welcome of great value food). Maar doe een kleine moeite: schaf u een exemplaar van deze gids aan (ze verouderen goed, ik koop om de vijf jaar een nieuwe) en ik garandeer u zeer mooie momenten en schitterende herinneringen. Het boek is te koop op het internet, in de Engelse boekhandels in België en in zowat elke bookshop ter plekke.

En wie ooit tegenover mij klaagt over het Britse eten, en géén Good Pub Guide heeft gekocht, ondanks mijn aanraden, zal ik uitlachen en bespotten: hij heeft het zelf gezocht !

 

 

12:34 Gepost door Erik De keersmaecker in Reizen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: good pub guide, pubs, engeland, food and drink, bier, real ale |  Facebook |