16-11-11

Off the Beaten Track: de Shipwrights Arms in Oare

Bij het gebruik van de Good Pub Guide is er één ding dat je snel leert: als ze de woordjes "off the beaten track", "rather hard to find" of "the single signpost is hidden behind..."gebruiken dan weet je dat je hard zal mogen zoeken maar ook dat de beloning groot zal zijn. De mooiste pareltjes van pubs liggen vaak op zeer afgelegen plaatsen, in het midden van een steevast zeer mooi nergens.

De Shipwrights Arms, bij Faversham in Kent, is geen uitzondering. De pub ligt op de zuidelijke oever van Oare Creek, ten oosten van het dorp Oare. Er zijn twee manieren om er te geraken: ofwel rijd je komende van Faversham de weg naar Oare op om dan tegenover Dovington School een kleinere weg in te draaien die naar de pub loopt, ofwel kom je van de A2 via de B2045 naar Oare, rijd je het dorp in, draait dan rechtsaf naar Faversham en dan linksaf Ham Road in, ook hier recht tegenover die school. Dan rijd je een vijftal minuten door vlakke polders met schapen, op een erg smalle weg, tot je aan een vervallen uitziende scheepswerf komt. De pub ligt op het uiteinde van de werf. Ze heeft nog de klassieke openingsuren (11-3, 6-11, en op zondag 12-3 en 6-10u30).

Over het gebouw valt aan de buitenkant eigenlijk niet veel te zeggen: witgeschilderde houten planken, achteraan een kleine beer garden met zicht op de kreek, maar binnenin is ze zeer gezellig, met open haarden, een stoof, een rommelige mengeling van tafeltjes en stoelen, boeken om te lezen en een toog met drie grote houten vaten waaruit de guest ales van de week komen. De keuken is traditioneel, met klassiekers als liver & bacon, cumberland sausage, sausage and mash of ploughman's en af en toe een erg lekkere fish pie, maar ze is lekker en stevig. Er komen veel wandelaars langs (als je op zondag hier wat te vroeg bent, stap dan de polders in voor een wandeling langs de kreek!),en de pub is dan ook zeer vriendelijk voor honden (iets minder voor kinderen, die in het bargedeelte niet welkom zijn). 

De real ales in de pub zijn van Goachers, Whitstable of Hopdaemon (favoriet!) of van andere brouwers uit de buurt, met een drietal op houten vat, nog heel klassiek achter de barman gestapeld en getapt met niks meer dan zwaartekracht: kraantje open, glas eronder en klaar, voor mij nog steeds de perfecte manier om een Engels bier te tappen.

Voor ons was dit altijd al een melancholische pint. Aan de ene kant is het heerlijk om hier in een lentezonnetje te zitten met een volle maag en een vol glas terwijl je uitkijkt over de kreek en de polders, langs de andere kant was dit vaak onze laatste halte voor we terugreden, en het vooruitzicht van de rit terug en de ferry naar Frankrijk maakte die laatste pint vaak bitterzoet. 

 

shipwrightsarms.jpg

Niet mijn foto, helaas, wel afkomstig van de voor real ale lovers nogal leuke site www.pubsandbeer.co.uk

 

Indien je in of rond de pub plots wordt overvallen door de stank van verrotting panikeer dan niet. Er is niks fout met de keuken of het sanitair, u bent alleen maar getuige van een paranormaal verschijnsel. Lang, lang geleden, op een kerstavond met veel sneeuw, had de landlord net zijn laatste klanten aan de deur gezet toen hij boven het gehuil van de wind uit gebonk op de deur hoorde. Denkende dat het één van zijn net aan de deur gezette klanten was wiens dorst nog niet over was, besloot hij het eerst te negeren, maar toen het lawaai bleef duren opende hij de raam en riep de nauwelijks te onderscheiden figuur toe dat hij voor man noch duivel de deur opendeed. Terwijl hij in slaap viel stierf het lawaai langzaam uit, en tevreden dat hij die onwelkome "plakker" had weggejaagd gleed hij terug weg naar dromenland. 

De volgende morgen vonden de waard en zijn vrouw het met sneeuw bedekte lijk van een matroos die vlakbij schipbreuk had geleden. Hij was helemaal doorweekt en verkleumd naar de pub gestrompeld om hulp te zoeken, uiteindelijk in elkaar gezakt aan de voordeur en daar doodgevroren. Zijn geest dwaalt nog steeds rond de pub, met een sterke lijkgeur als herkenningsteken. Schol !

 

 

08:18 Gepost door Erik De keersmaecker in Reizen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pubs, engeland, kent, faversham, ghosts, real ale |  Facebook |