11-06-11

Een pint Gold Wold en Brideshead Revisited. York, 26 mei 2011.

Van kerkbezoek krijg je dorst, dat weet het kleinste kind, en wij raceten dus naar Burythorpe, naar de Bay Horse, onze eerste pub. Wreed gezellig, heel vriendelijk, lekker gegeten (canard à l'orange voor mij, lam voor de anderen), maar vooral kennis gemaakt met een uitstekende real ale, de Wold Gold, één van de meest complexe real ale's die ik al proefde, heel licht gekleurd en zeer fruitig met een eigenaardig kruidig aroma dat deed denken aan een op holzfass gerijpte Duitse spätburgunder wijn. Uitmuntend ! De Wold Top Brewery ligt in Driffield, aan de kust van Yorkshire, en dit is de enige pint die we van deze brouwerij proefden, maar ik ben voortaan een gewaarschuwd man...

 

DSC02938.JPG

 

Dan, op naar Castle Howard, één van de grote bezienswaardigheden van Yorkshire.

"Nobody...had informed me that I should at one view see a palace, a town, a fortified city, temples on high places, woods worthy of being each a metropolis of the Druids, vales connected to hills by other woods, the noblest lawn in the world fenced by half the horizon, and a mausoleum that would tempt one to be buried alive; in short I have seen gigantic places before, but never a sublime one."

Horace Walpole, 1772

 

DSC02957.JPG

 

De geschiedenis van Castle Howard begint met Lord William Howard, de jongste zoon van de vierde hertog van Norfolk, die begin 17de eeuw een rijke erfgename, Elizabeth Dacre huwde, en zo Henderskelfe, een onbeduidend kasteeltje in Yorkshire, verkreeg. Charles Howard, zijn achterkleinzoon, was een succesvol soldaat en een bedreven opportunist die zowel voor Cromwell als voor Charles II werkte, en het op het einde van de 17de eeuw schopte tot Earl of Carlisle. Zijn kleinzoon, de derde Earl, begon met de bouw van het huis, de vierde vulde het met antiek beeldhouwwerk dat hij meebracht van zijn Grand Tours door Europa, de vijfde met Italiaanse schilderijen uit de verzameling van de hertog van Orléans nadat die het hoofd verloor tijdens de Franse revolutie. Vandaag wordt het kasteel bestuurd door Nicholas en Simon Howard, en Simon, met vrouw Rebecca en hun tweeling, woont er nog steeds.

Het huis ontstond door een ietwat aparte relatie tussen twee mannen. Lord Charles Howard, een man die deel uitmaakte van de toen beruchte Kit-Kat Club, mannen die heersten over Society-London, was meer een meeloper met geld dan een voortrekker en zocht naar een manier om zich wat meer te onderscheiden. John Vanbrugh was een filosoof, dramaturg, roddeltante en zakenman, maar was vooral gespcialiseerd in het zoeken van de vriendschap van de groten en de rijken der aarde. Hij had nog nooit in zijn leven een huis gebouwd, maar als geen ander verstond hij waar een groot huis voor moest staan: een zorgvuldige mix van arrogantie en bescheidenheid die de Howard familie voorwaarts zou catapulteren in de bewondering van hun tijdgenoten. De architect Nicholas Hawksmoor moest ervoor zorgen dat het overeind bleef. Uiteindelijk zou het een eeuw duren voor de werken stopten, en het originele plan werd nooit voltooid. Het huis kreeg een curieuze mengeling van stijlen te verwerken, met ondermeer twee asymmetrische zijvleugels, en de achterkant is vandaag veel mooier dan de voorkant. Het is dan ook via de achterkant dat je het vandaag benadert.  

In de loop der jaren werd het gevuld met antieke schatten die de steenrijke Howard's uit het buitenland meebrachten, maar in 1940 werd het getroffen door een zware brand die meer dan twintig kamers vernietigde en de de centrale koepel deed instorten. Toen iedereen verwachtte dat George Howard, die zijn twee broers had verloren in WOII, het huis definitief zou verlaten, trok hij er tetug in, en wijdde zijn leven aan de restauratie ervan. Sinds 1952 staat het open voor publiek en in 1981 werd de populaire televisiereeks Brideshead Revisited er gefilmd (deels omdat de regisseur enkele van de na de brand nooit gerestaureerde kamers kon inrichten als decor voor de reeks).

 

brideshead-revisited-website.jpg

 

Vandaag staan overal in het huis praatgrage vrijwilligers die u alles kunnen vertellen over het huis en zijn inhoud, maar de highlights voor mij zijn de Antique Passage, vol antieke beelden die de 4de Earl uit Italië liet smokkelen, de bombastische Great Hall, met op de grond nog de scheuren die in 1940 ontstonden toen de koepel instortte, en de schilderijencollectie, verspreid over de kamers, met een aantal zeer mooie topstukken. Kijk ook uit voor de Opflaptafel, een 18de eeuwse draagbare badkamer, en vraag een vrijwilligster eens naar de geschiedenis van Georgiana, de zesde gravin, wiens moeder de befaamde beauty Georgiana of Devonshire was, wiens leven onlangs nog werd verfilmd (The Duchess, met Keira Knightley in de hoofdrol).

 

DSC02949.JPG

 

We mogen niet vergeten dat een huis als Castle Howard nooit alleen mag gezien worden, en dat de tuinen en het landschap er rond even belangrijk waren als het huis zelf. Castle Howard beschikt dan ook over een echte 18de eeuwse landschapstuin, net als het huis gemaakt om te imponeren, en alle meren (ook het grote) en vijvertjes zijn aangelegd. Ter decoratie werd het geheel bestrooid met tempels, follies, standbeelden en vista's, zodat de wandelaar telkens weer wordt verrast met een origineel uitzicht. Het grote Mausoleum, waar een aantal Howard's begraven ligt, is niet bezoekbaar maar vormt een ankerpunt tegen de horizon. De fonteinen en de watervallen dateren uit de 19de eeuw. De loden standbeelden werden in 1723 aangekocht en heel onlangs gerestaureerd. Een piramide en een obelisk maakten het werk af. Laat ons trouwens ook niet vergeten dat een privé-domein als dit ook leeft van landbouw, veeteelt, houtvesterij en verhuur; eigenlijk is het een uit de kluiten gewassen bedrijf met niet minder dan 110 werknemers. 

Het huis is in het seizoen open van 10 tot 4, en dit is hun website.  

 

06:36 Gepost door Erik De keersmaecker in Reizen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: york, tuinen, georgiana, castle howard, brideshead revisited, john vanbrugh, real ale |  Facebook |