29-10-11

Must England's Beauty Perish ? The National Trust

Het is het jaar 1884 en een afstammeling van John Evelyn spreekt met Octavia Hill over het lot van Sayes Court, Evelyn's historische tuin in Oost-London. Octavia begint te zoeken naar een manier om deze tuin te redden en te bewaren voor het nageslacht, en spreekt op haar beurt Robert Hunter aan. Die stelt over om een maatschappij op te richten die zich bezig houdt met "the protection of the public interests in the open spaces of the country". Octavia Hill stelt als naam "the Commons and Garden Trust" voor, waarop Hunter met potlood er de suggestie "National Trust" naast schrijft. Elf jaar later is de National Trust officieel een feit.

 

national_trust.gif

 

De drie mensen die de National Trust oprichtten waren Octavia Hill, Sir Robert Hunter en dominee Hardwicke Rawnsley, Canon of Carlisle. Octavia Hill was al bekend als een voorvechter van betere huisvesting, Sir Robert was actief als juridisch raadgever voor zowel de Commons Preservation Society als het General Post Office, en had ervaring in het oprichten en besturen van liefdadigheidsinstellingen en de dominee was bekend als archeoloog, atleet, journalist en wereldreiziger, stichter van de Lake District Defence Society en bevlogen redenaar. Vanaf het begin stonden ze op de onafhankelijkheid van de overheid en de Trust zorgt ook vandaag nog steeds voor zijn eigen financiering. In 1895, de officiële stichtingsdatum, had de NT 100 leden, en een jaar later kocht ze voor 10£ Alfriston Clergy House in Sussex. Vandaag telt de Trust 3,5 miljoen leden en is het de grootste landeigenaar van Engeland. 1% van alle grond in Engeland, Wales en Noord-Ierland is haar eigendom, en ongeveer 10% van de kustlijn.

 

national-trust-sign-at-port-mulgrave-244121.jpg

 

In 1902 leidde dominee Rawnsley een nationale campagne om Brandelhow in Cumbria, een groot park op de oevers van Derwentwater, te redden van een ontwikkelaar die er een villawijk op wilde bouwen. Hij overtuigde scholieren en arbeiders, princessen en rijke industriëlen om geld te geven. Eén van de donoren schonk 2 shilling en stak er een briefje bij: I am a working man and cannot afford more than 2/- but once I saw Derwentwater and can never forget it.

In 1907 slaagde Sir Robert er in om de National Trust Act te doen goedkeuren. Het verleende aan de Trust rechtspersoonlijkheid maar, en dat was het belangrijkste, het verleende de Trust het recht om zijn land en wat er op stond "onvervreemdbaar" te maken. Dit wil zeggen dat het nooit kan worden verkocht, gehypothekeerd of onteigend, en het verzekert de schenkers dat het huis of het landschap dat ze schenken voor de eeuwigheid bewaard zal blijven. Er zijn veel buitenlanders die de National Trust vooral kennen als conservator van grote huizen en tuinen, maar haar rol in het behouden van het Engelse landschap is immens. Veel van de prachtige plekken die de Trust beheert waren voorheen vergeven van de kraampjes, café's en vakantieverblijven en werden na de verwerving opgekuist om er terug zo ongerept als vandaag uit te zien.

1937 zag de publicatie van een tweede National Trust Act. Die stelde de Trust in staat om landhuizen te krijgen, vergezeld van land of kapitaal dat moest zorgen voor het onderhoud erven, en verzekerde dat deze schenkingen niet belast werden. De trust had nu bijna 7000 leden. In 1940 schonk Lord Lothian, de grote voorvechter van deze Act, zijn eigen landhuis, Blickling Hall, ter beschikking. Een extreme verhoging van de successierechten, veel zwaardere belastingen en de enorm toegenomen kost van arbeid zorgde ervoor dat vele grote oude families begonnen te beseffen dat er een moment zou komen dat hun familie het landhuis niet meer zou kunnen onderhouden. Toen na de oorlog een paar bekende domeinen moesten verkocht worden om de schulden te delven werden ze gestript, van de inboedel, de monumentale schouwen, tot het lood op de daken toe, en werden eeuwenoude parken in een paar weken neergelegd door houthandelaars. Om dit te vermijden schonken meer en meer families hun eigendom aan de Trust, altijd vergezeld trouwens van een tweede schenking, in geld of land, om het te onderhouden, en kregen ervoor in ruil het recht om er tot het einde van hun familie te blijven wonen. Toen de regering ook nog besloot dat ze voortaan zou toelaten dat de adel zijn erfrechten betaalde door hun landhuis te schenken, kreeg de Trust op korte tijd een 60tal nieuwe eigendommen.

 

knole_park_deer_600x.jpg

Knole Park

 

In 1965 lanceerde de Trust Operation Neptune, en tegen 1988 bezat de Trust 500 mijl van Engeland's mooiste kust, en één van de leukste dingen die je in Engeland kan doen op momenten dat de andere monumenten al gesloten zijn, en u nog wat te vroeg bent voor pub of bed and breakfast, is naar zo'n stuk rijden (er zijn geen openingsuren) en te genieten van het uitzicht, dat vaak spectaculair is, en op zijn mooist tegen valavond.

Vandaag heeft de National Trust echter een nieuw probleem. Haar kerntaak is het redden en bewaren van land en tuin en huis voor het grote publiek, preservation and access, maar vadaag is de Trust zo populair geworden dat ze bijna bezwijkt onder haar eigen succes. Sheffield Park, in Sussex, ontvangt in een normale zomer 120.000 bezoekers, soms met 4000 op een enkele namiddag, en geen grasveld of pad overleeft zo'n invasie voor lange tijd. De Trust heeft lang geworsteld met dit probleem en heeft in plaats van het kiezen voor hogere toegangsprijzen of lange periodes van sluiting gekozen voor een aantal alternatieven. Extreem populaire bestemmingen als Sissinghurst werken met een systeem van tijdtickets (je koopt een ticket, en dat ticket vermeld het uur waarop je de tuin in mag, zodat er nooit meer dan een bepaald aantal rondloopt). Eén van de andere truukjes is het verplaatsen van parkings, zodat de bezoekers een ander pad moeten volgen, en de oude de tijd krijgen om te herstellen, en één van de eenvoudigste, en vind ik, de leukste, is door ze min of meer te verstoppen. Enkele van de mooiste zijn zo spaarzaam aangeduid dat je ze echt moet zoeken, en alleen wie die moeite doet, en gewapend met kaart en soms zelfs stafkaart er naar op zoek gaat kan er genieten van de eenzaamheid en de stilte.

Het lidmaatschap van de National Trust kan duur lijken, maar zeker indien u wat langer in Engeland verblijft is het snel terugverdiend. U krijgt er heel wat voor terug, en zeker met een family membership komt u zelfs goedkoper uit. Ook hun winkels vormen een alternatieve manier van sponsoring, en ik kan u ondermeer de garden tools aanraden, of de keukenwanten (de beste die ik ken!). En wat ik persoonlijk nog het leukst vind, u krijgt ook een autosticker die aanduidt dat u lid bent, en zo kan u ook in België de andere leden herkennen...

 

19:36 Gepost door Erik De keersmaecker in Blog, Reizen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: engeland, national trust |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.