01-10-11

Restormel Castle, Cornwall

Wat voor de ene een hoop stenen in een desolate vlakte is, is voor de ander een bron van fantasie, en één van de leukere dingen aan de honderden kasteelruïnes die English Heritage beheert is precies dat: proberen in je geest te reconstrueren hoe zo'n kasteel en zijn omgeving er 800 jaar geleden uitzagen.

 

restormel2.jpg

 

Restormel Castle ligt op een heuvel die uitkijkt op de rivier Fowey, ongeveer drie kilometer van het 2700 inwoners grote dorp Lostwithiel in Cornwall. Het is er rustig en het kasteel kijkt uit over het omringende platteland en het vergt dus enige fantasie om je in te beelden dat deze kasteelruïne 800 jaar geleden een drukke en belangrijke plaats domineerde. De tinmijnen van de omgeving draaiden toen op volle toeren, de Fowey was een bevaarbare rivier en in de haven van Lostwithiel moeten tientallen schepen gelegen hebben om dit tin te verschepen. Beeld je dan de mijnwerkers in, de handelaars, de matrozen en de mensen die in hun onderhoud voorzien en bovenaan het dorp het kasteel waar een Normandische Lord de plak zwaaide.

Maar laat ons eerst teruggaan tot 1066 en de landing van Willem de Veroveraar, hertog van Normandië, die met zijn naar oorlog en buit verlangende ridders (afstammelingen van de Noormannen) het kanaal heeft overgestoken. Hij kwam terecht in een redelijk goed georganiseerd koninkrijk, met een tamelijk rijke bevolking en een op dat moment stabiele maatschappij, en moest met wat eigenlijk een redelijk beperkt aantal volgelingen was zijn heerschappij bevestigen. Hij en zijn mannen deden dat dankzij twee redelijk recente uitvindingen: het kasteel en de geharnaste ridder. In de jaren na de Slag bij Hastings verdeelde de Veroveraar Engeland onder zijn volgelingen, en voor Restormel kan dat er echt wel zo hebben uitgezien. Op een dag arriveert er een Normandische ridder met zijn soldaten, gooit de lokale Angelsaksische landeigenaar uit zijn huis, en bouwt zich een houten kasteel. Vanop dat moment betaalt iedereen zijn belastingen aan die nieuwkomer. Wie niet akkoord is wordt gedwongen of vermoord. Vaak werd een plaatselijke economische activiteit, zoals de handel in of de productie van tin gewoonweg overgenomen en met harde hand gemonopoliseerd.

Alhoewel we geen precieze datum kennen voor Restormel moet het zo ongeveer gegaan zijn wanneer we naar de bouwstijl kijken. Die vroegste Normandische burchten waren 'motte and bailey' kastelen, met een voorplein waar de niet-militaire gebouwen stonden, en een verhoogde, ronde heuvel met een houten ringmuur en een toren. Een deel van de lokale bevolking werd vaak gedwongen verhuisd naar de directe omgeving van dat voorplein, zodat er een dorp ontstond aan de voet (die structuur is hier verdwenen, maar op sommige plaatsen herken je ze nog). Het oudste kasteel hier moet van deze vorm geweest zijn.

 

restormel.jpg

 

Rond 1100 bouwde ene Baldwin Fitz Turstin een voorburcht in steen, en de basis van de huidige poorttoren is nog afkomstig van dit gebouw. Tegelijk bouwde hij ook de stenen brug over de Fowey die er nog steeds ligt. (Het was trouwens niet zo abnormaal dat zo'n ridder ook investeerde in de lokale infrastructuur: meer handel betekent meer geld betekent meer belastingen.) Tegen het einde van de 12de eeuw werd de houten palissade vervangen door een stenen burchtmuur, die dezelfde ronde vorm had als het originele bouwwerk. In de 13de eeuw werden de houten gebouwen binnen die ringmuur vervangen door stenen bouwsels.

Het kasteel wordt pas in 1264 vermeld in een geschreven bron, wanneer Isolda de Cardinan huwt met Thomas de Tracy. Zes jaar later schonk ze het aan haar leenheer, de graaf van Cornwall, en Koning van de Romeinen (in 1257 gekroond in Aken als monarch van het Heilig Romeinse Rijk, een eretitel zonder echte macht). Toen de laatste graaf van Cornwall stierf verviel het aan de Engelse koning en als onderdeel van het Duchy of Cornwall maakte het deel uit van de eigendommen die de oudste zoon van de koning, de prins van Wales, een vast inkomen moeten bezorgen. De Black Prince bezocht het nog in 1354 en 1365 om de lokale adel toe te laten hem trouw te zweren. 

Het kasteel zag er toen trouwens helemaal anders uit. Het voorplein lag er toen nog met al zijn gebouwen en zo'n Middeleeuws kasteel was, zeker wanneer de eigenaar op bezoek was, veel kleuriger dan wij denken. Vlaggen en wimpels met de wapens van de eigenaar werden gecombineerd met grote doeken die over de burchtmuren hingen en die eveneens diens wapens of die van de koning lieten zien, allemaal heel symbolisch, en veel burchten werden in die tijd ook witgekalkt om ze meer te doen opvallen.

Restormel heeft een doormeter van 38 meter en is opgetrokken in leisteen, met witte steen uit Pentewan als bekleding. De muren zijn 2,4 meter dik en 7,6m hoog en hebben nog steeds hun originele kantelen. Op de binnekoer liggen tegen de burchtmuur de resten van de keuken, de grote Hall waar men at en gasten ontving, de solar, waar de eigenaar en zijn gezin sliepen en de kapel.

 

globe inn.jpg

 

Naast het kasteel is ook een bezoek aan het dorp Lostwithiel de moeite, ondermeer voor de 12e eeuwse brug, maar ook voor de Globe, de vlak bij de brug gelegen pub. Het 13de eeuwse gebouw is populair bij toeristen en locals, is gezellig ingericht en schenkt een paar mooie real ales en wijnen per glas. De keuken is uitstekend maar klassiek en de pub beschikt over een paar slaapkamers. Kinderen zijn welkom. Meer infomatie vind je hier: www.globeinn.com De Crown in Lanlivery, hier vlakbij, moet ook heel goed zijn: http://www.wagtailinns.com/

   

 

17:49 Gepost door Erik De keersmaecker in Reizen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cornwall, pubs, kastelen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.